«Տրտունջք» բանաստեղծության գրությունից առաջ իր նամակներից մեկում Դուրյանն ունի այսպիսի տողեր. «… Մի´ թաղեր այդ անհուն հառաչը՝ սրտի այդ փոթորիկը թո´ղ դուրս ժայթքի…: … ե´ս դժողք մը անեծք Աստուծո անվանը վրա թափեցի, ավելի աղեկ չըրի՞. ծաղիկը կը թոռմի, սակայն անեծքս Աստուծո կողը խրեցա´վ»:Աստված, քնարական Ես, մահ, Արև, աստղեր… սրանք Դուրյանի ռոմանտիկական տիեզերաբանության սիվոլներն են: Բանաստեղծությունը կառուցում է երկպլան իրականություն՝ մեծ տիեզերք և փոքր տիեզերք: Դրանց փոխհարաբերությունը բարդ է ու հակասական՝ երկուսը նայում են իրար տարբեր աչքերով: Մեկի իրականության անվերջության դեմ մյուսը կարող է հառնել լոկ որպես ծաղր ու ծամածռություն: Բնության անվերջի առաջ կյանքի վերջավորությունը կառուցում է տրտունջի աշխարհ:

Պատմությունը Օհան Ամի անունով մի ծերունու մաիսն էր, ով իր կյանքի ճանապարհն անցնում էր արդարությամբ և պատվով։ Նա անվերջ պայքարում էր իր կյանքի և արդրոեւթյան համար։ Նա պահանջում էր հարուստներին կիսել ունեսվածքն ու հողերը աղքատների հետ հավասար, սակայն հարուստները բոլորին ճնշելով մերժեցին նրանց իսկ Օհան Ամին մնաց և պայքարեց, չհանձնվելով։ Նարան բանտ նստեցրին և նա այնտեղ անցկացրեց չորս մեկուսացված տարիներ, որից հետո նա ազատ արձակվելով, չցանկացավ գնալ իր գյուղ և այդպես էլ չգնաց, քանի որ այնտեղ նա անարդարություն էր տեսնում և դավաճանություն, ինչն իր ընկերներն էին նրան փոխանցել։ Օհան Ամին հավատարիմ էր համարում իր շշանը և պատմում թե նրանք ինչքան նման էր իրար։ Օհան Ամին հանուն արդարության թողել էր իր ընտանիքը, գյուղը, որդիներին, թոռներին ու սարի գլխին միայնակ ապրում էր համբերանքի չիբուղը ծխելով և համբերություն ստանալով։

Օհան Ամու կերպարն ինձ շատ դուր եկավ: Նա ուներ շատ հազվագյուտ կամքի ուժ: Շատերը նրա փփոխարեն չէին կարողանա դիմակայել այն ամենին, ինչին Օհան Ամին էր կարողացել: Ասեմ ավելին, չեմ կարծում, որ ինչ-որ մեկը կարող էր այդ ամենից դուրս գալ Օհան Ամու նման՝ պատվով և հույսով ու հավատով լի: 

Շատ ուժեղ մարդ էր Օհան Ամին և նրա նման լինել շատերն են իրենց կյանքի նմատակ դարձնում, բայց ցավոք, քչերն են կարողանում իրականացնել այդ նպատակը:

Պատմվածքը կարող եք կարդալ այստեղ.

Je m'appelle Ani

J'ai dix-sept ans

J'étudie dans le complexe Mkhitar Sebastaci

Je parle 4,5 langues anglais, russe, français, chinois, arménien.

J'aime danser, dessiner, informatique, étudier, jouer au tennis.

Je m'entraîne. nager

J'aime lire des livres

Mon film préféré est l'horreur

Ma chanson préférée : la météo des pulls.

Nom : Ani
Prénom : Khechoyan
Nationalité : Arménienne
Métier : futur programmeur
Adresse : rue Zoravar Andranik
Adresse e-mail : anixechoyan@mskh.am
Langues parlées : anglais, russe, français, arménien, chinois.
Préférences : musique, films, séries TV, communication

Պետրոս Դուրյանը ծնվել է 1851թ. մայիսի 20-ին Կոստանդնուպոլսի Սկյուտար թաղամասում: Հայրը երկաթագործ էր և դժվարությամբ էր կարողանում հոգալ ընտանիքի ապրուստը: Վեց տարեկանում Պետրոսն ընդունվում է Սկյուտարի ճեմարանը, որն ավարտում է 1867 թվականին:

16-ամյա Պետրոսը փորձում է հարմար աշխատանք գտնել՝ կարիքի մեջ գտնվող ընտանիքին օգնելու համար: Լինում է դեղագործի աշակերտ, խմբագրատան քարտուղար, տնային ուսուցիչ: Բայց այդ զբաղմունքներից ոչ մեկը նրա սրտովը չէր, քանի որ նա դեռ ճեմարանական տարիներին նրա մեջ արմատ էր գցել գրականության նկատմամբ սերը, որին հավատարիմ մնաց մինչև վերջին շունչը: Աշխարհը Դուրյանի համար երգ էր, և նա չէր կարող ապրել առանց այդ երգի: Այս ամենով հանդերձ թատրոնում, այնուամենայնիվ, հոգևոր կյանք կար, որ մոտ էր բանաստեղծի սրտին: Թատրոնի համար Դուրյանը գրում կամ թարգմանում էր պիեսներ, որոնք բեմադրվում էին: Ներկայացումների ժամանակ ինքն էլ երբեմն հանդես էր գալիս դերակատարումներով: Շուտով նա հայտնի է դառնում որպես թատերագիր: Բայց որ նա ամենից առաջ հանճարեղ բանաստեղծ էր, շատերը չգիտեին: Դուրյանի բանաստեղծությունները գրասեր հասարակության համար անակնկալ հայտնություն են դառնում, միայն նրա վաղաժամ մահից հետո:

1871թ. սկզբներին երևում են բանաստեղծի մահացու հիվանդության՝ թոքախտի աոաջին նշանները: Սկզբում պատանի Պետրոսը ղրան ուշադրություն չէր դարձնում և շարունակում էր ստեղծագործել: Բայց ցավոք տարվա վերջին Դուրյանն արդեն գամված էր անկողնուն: Իսկ հաջորդ 1872թ. հունվարի 21-ի գիշերը բանաստեղծը մահանում է:

I am interested in applying for a bachelor’s in business at the American University of Armenia.
I do not even graduate from high school yet, but I am already interested in higher studies; as education has no boundaries, its limitations are up to the sky. I am among those applicants who are ready to overcome difficulties and face any challenge. I want to take this course to become an erudite professional in business and be prepared to enter the world of business. After completing the course, I want to utilize my expertise with the relevant organization by being a certified professional .
The courses you offer are attracting to me and I am sure I will study them with pleasue.
Getting Admission into a University like yours will be an excellent opportunity to learn and apply my knowledge in my practical life. It is necessary to overcome the problems of organization purchasing and selling and many other uses.
The world is a massive combination of communication and trading. Companies worldwide are now facing new challenges, and the knowledge I’ll get in AUA will help to answer any questions. I can even start my own business.
I assure you that if I get the chance, I’ll endeavor to the best of my abilities to contribute and enhance my knowledge and vision for future implementation. My family doesn’t have as many resources to explore me, but I am sure that I will make them proud.

Մատթեոս Զարիֆյան

Միայն քեզ

Կեսգիշերի երկընքեն՝
Լըռությունով մը անբավ՝
Աստղե՛րն անգամ քե՜զ կերգեն․․․

Ու մենավոր թուփերեն՝
Լըռությունով մը անբավ՝
Վարդերը քե՜զ կբուրեն․․․

Ու մինչ կերթամ հովին դեմ՝
Լըռությունով մը անբավ՝
Ես միայն քե՜զ կաղոթեմ․․․

———————————————————–

Կեսգիշերի երկնքում՝
Անսահման լռությամբ՝
Անգամ աստղերը քեզ կերգեն․․․

Ու մենավոր թուփերից՝
Անսահման լռությամբ՝
Վարդերը քեզ համար կբուրեն․․․

Ու մինչ կգնամ հովին ընդառաջ՝
Անսահման լռությամբ՝
Միայն քեզ համար կաղոթեմ․․․

Three years ago, I started my way as a Sebastaci. At first, I did not even understand that is it not just a calling. It is a title. Being Sebastaci means being ready to camp every day, being prepared to help people and nature, face challenges and overcome them, and be prepared to walk or cycle day and night. Activities were surprising, but I got used to them quickly because they are a pleasure. The title of Sebastaci helped me to be more confident, friendly, and communicative. I am not scared to state my point of view and share my opinion. I am not afraid to dress unordinary, act silly, be myself, and that’s because of MSKH, the school that is not killing but creating art. I am happy to be a member of a tiny community that will conquer the world in the future. I am so glad my school glows and grows every day. This year I am going to graduate from the educational complex, but the title is still mine. I am proud to call myself a Sebastaci.

1991 թվականի սեպտեմբերի 21-ին անցկացվեց հանրաքվե, որի արդյունքների հիման վրա սեպտեմբերի 23-ին Հայաստանը հռչակվեց անկախ հանրապետություն։ Նույն տարվա հոկտեմբերի 116-ին անցկացվեցին առաջին նախագահական ընտրությունները, որին առաջադրվել էին 6 թեկնածուներ։ Արդյունքում՝ նախագահ ընտրվեց Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, ով զբաղեցնում էր ՀՀ Գերագուն նախագահի պաշտոնը։ 1995 թվականի հուլիսի 5-ին ընդունդվեց ՀՀ Սահմանադրությունը, և զուգահեռ անցկացվեցին խորհրդարանական ընտրություններ։ Նույն տարում կատարվեցին վարչատարածքային փոփոխությունները։ 37 շրջանները միավորման միջոցով ստեղծվեցին 10 մարզեր, Երևան ստացավ հատուկ կարգավիճակ

Josiane: Je voudrais un imperméable et des bottes…
Meilei: Moi, je voudrais un joli pull ou une robe…
…
Meilei: 20 euros le pull, ce n’est pas cher…
Josiane: Oui, il est joli et bon marché! Moi, j’aime bien. L’imperméable rouge…
Meilei: Il coûte 130 euros et les bottes, 110 euros.
Josiane: 240 euros… Ça va!
Meilei: C’est génial, les soldes!

Ժոզե։ Ես կցանկանայի անձրևանոց և կոշիկներ։
Մեիլե։ Ես կցանկանայի բլուզ և շրջազգեստ․․․
․․․
20 եվրո բլուզը, սա թանկ չէ։
Ժոզե։ Այո, այն գեղեցիկ է և էժան։ Ես նախընտրում եմ կարմիր անձրևանոց։
Մեիլե։ Այն արժե 130 եվրո և կոշիկները՝ 110 եվրո։
Ժոզե։ 240 եվրո․․․ Նորմալ է։
Մեիլե։ Հիանալի է, զեղչեր։