Իմ տունը իմ ամրոցն է…

Ընտանիքը մարդկանց մի փոքր խումբ է ,որտեղ միմյանց սիրում ,վստահում ,օգնում ու աջակցում են առանց որևէ պատճառների։Ընտանիքը այն մարդիկ են ,որոնց համար մյուս անդամների զգացմունքները ,խնդիրները ,հաղթանակները ավելի բարձր են ,քան սեփականը։Ընտանիքի հիմքը անպատճառ սերն ու կարեկցանքն են։

Ես ինքս էլ այդպիսի ընտանիքի անդամ եմ ։Մեր ընտանիքում կան ավնդույթներ ,որոնք պահպանվում են գրեթե բոլոր ընտանիքների կողմից,օրինակ՝ տոները նշել միասին,և կան մեր փոքր ավանդություններն ու սովորությունները։Ընտանեկան ավանդույթ է դարձել ,ամառային արձակուրդներին մեկնել մորս ծնողներին տեսակցության և իրենց հետ անկցկացնել ողջ ամառը։Տարվա ամենասպասված և ամենասիրված ժամանակն է ՝ճամպրուկներ,ինքնաթիռներ ,հիշողություններ ,կարոտ ,ոգևորություն,ինչու ոչ նաև տխրություն։Այն ամենը ինչ կարծես արդեն սովորական է դարձել ամեն անգամ պարգևում է նորն ու անսասելին։Իմ սովորություններից է ուշ երեկոյան դուրս գալ զբոսանքի հորս ծնողների հետ ,քանզի շաբաթվա ընտացքում բավարար ժամանակ չեմ հատկացնում իրենց։Անչափ հաճույք եմ ստանում նրանց հետ կիսվելիս ,պատմելիս իմ հաջողությունների մասին,տեսնում եմ թե ինչքան հրճվանք,հպարտություն և սեր կա իրենց աչքերում և դրանից ոգևորվում եմ ,փորձում անել ավելին։

Ազգային ծեսերն ու տոնելու ավանդույթները ավելի շատ պահպանվում են տատիկիս կողմից,ով հայուհի չէ ,սակայն Հայաստանում ապրած տարիների ընտացքում հասցրել է մտերմանալ ազգային ավանդույթներին ։Տատիկիս սիրած տոնը Զատկական ծեսն է։ Նա պատրաստում է օրվան բնորոշ ճաշատեսակները, մենք օգնում ենք ներկել ձվերը, զարդարել սեղանները։ Այս ամենին հաջորդում է ոգևորությամբ լի ձվերը կոտրելու ծեսն ու ընտանեկան ընթրիքը,որին մասնակցում է նաև հորաքրոջս ընտանիքը։

Լավ եմ հիշում ,թե ինչպես էր պապիկս իր շուրջը հավաքում բոլորիս և սկսում պատմել իր և եղբայրների արկածների մասին,ինձ նրանց մանկությունն ու ապրած տարիները շատ հետաքրքիր ու զարմանալի էին թվում ,ինչից ես ոգևորվում էի ու ինքս արկածներ փնտրում։Ի վերջո որոշոցի գիշերել տանիքում։Պատրաստվել էի փախուստի դիմել երեկոյան,ամեն ինչ հաջողվել էր ,իրերս վերցրել էի և բարձրացել կտուր,մինչդեռ մնացածը զբաղված էին։Սկիզբը լավ էր ընթանում,բայց սկսեց կտրուկ մթնել,շատ էի վախենում,սակայն ինքնուրույն իջնել էլ չի կարողանում ՝բարձր էր։Սկսեցի լաց լինել շաատ բարձր,մինչև լացս լսեցին և եկան օգնության ։Պապիկս էր ։

Ակնհայտ է ,որ մարդու վրա մեծագույն ազդեցությունը թողնում է հենց ընտանիքը ,տրված խորհուրդներն ու խրատները։Ամենատպավորիչ խրատը պապիկիս կողմից էր ՝«Եթե կասկածում ես,մի արա…արել ես,մի կասկածի»։

Մեծանալով և դաստիարակվելով սիրող ընտանիքում հասկացել եմ ,որ կարևորը իմ և մտերիմների հետ անկեղծ լինել է ,ընտանիքի արժեքների պահպանելն և միշտ պատրաստ լինել օգնության ձեռք մեկնելն է…

My and your archaeological trip to…..

Written by Margarita Karakhanyan

While you are reading this story, you can’t even imagine how long I have been thinking about which country to write about. Georgia? I’m sure you’ve all been there at least once…maybe Greece? Where I was 7 years ago?

And I stopped here .Then I realized, I didn’t have enough memories to present you as vividly as it’s possible. I don’t have photos, that allow me to have today’s super-powerful smartphone cameras(I actually have it, but it’s just on one of the unknown pages of the family archive photo album, which will take me a century to dig). I’m thinking of something more interesting. Today, we will become extreme archaeologists who are not afraid of discovering the forbidden islands of the world. Is your suitcase ready? Let’s go. We’re going to a long way on our own plane. We arrived. What an amazing vegetation. Trees, bushes, grass and nothing else is visible. You immediately took out your phone and archaeological camera.You took some photos , pulling and forcing me to make silly faces. We were walking. Be careful! I barely pulled you away from a snake bite. If you keep walking so carelessly and go on shooting videos, we won’t get out of here. Soon my gaze was drawn to a horrible sight. Thousands of snakes, wrapped in each other, formed a barrier. While you were looking at your photos, I couldn’t speak, move, couldn’t even show what I had seen. Finally, I got back to life and grabbed your arm. You noticed it too. Instead of running away, we were staring at them. Finally, the mental factor worked and we ran so hard that for a moment it seemed to me, we were not archaeologists, but professional runners. We hardly escaped. We had to listen to the people on the plane until the end and more carefully …

Now we are going to Venice. We have heard about a no-name island. It is said that people who survived the epidemic decades ago settled here. A mental hospital was built on the same island for people with mental health problems who complained of headaches, insisted on the presence of ghosts. The doctor did not believe and continued his terrifying experiments on patients. We have arrived. At first glance, everything is fine. Anyway, it seems so. The doors are so old that when you decided to open one of them, it just shatters.You put some pieces into a special file, which you find on the floor, incomprehensible relics and a bone. Over the years, it hasn’t broken down. We will examine it later in our laboratory.

According to your suggestion, we go to Bouvet. You told me that Bouven is the most unheard area in the world, where had never been a human being. We are going to break the last rule. We have arrived. We saw a boat. Who brought it? Where did it come from? There was nothing suspicious on the boat. In that case… we’ll find it out.

Italy? What do you think? No tourists are indifferent to the island of Gayola. The locals are terrified and never visit this island. Why? The owners of this villa die one after the other. The first owner, Hans Brown, died of an unknown cause, after which the woman drowned. The next owner committed suicide, the other had a serious disease and so on. Hearing all this, a man bought a villa but decided never to set foot. However, the curse did not go away. His nephew and son died. From that day on, the island was sold to the country. You and I admired sunny Italy, the sculptures and paintings of the island.

Our final destination will be Yemen. We will rest here. We will get rid of the mystique of past travels and return to Armenia.

We have arrived. It will be a little bit hard going from here.Your feet are burning from the white and warm sand, and you make very funny movements. The water is very warm, pleasant. We are swimming in endless waters, enjoying exotic fruits. We hold the pendulum hanging from the coconut tree for hours, touching the surface of the water with our feet. We are looking through our photos and thanks to God we are still alive. But it’s time to go …

We are already in Armenia. There are no cursed islands here,  barriers from snakes… It’s time to work. Now we have to do an archaeological investigation of the samples and photos we have collected, which you, unfortunately, have forgotten in one of the villas in Yemen.

Սալվադոր Դալի

Իսպանացի անվանի սյուրռեալիստ նկարիչ, գրող Սալվադոր Դալին (1904թ. մայիս 11 — 1989թ. հունվար 23) ծնվել է Իսպանիայի Ֆիգուերաս քաղաքում, ուսանել է Մադրիդի Գեղեցիկ արվեստների դպրոցում, ինչն էլ ազդել է նրա մասնագիտական սկզբնական ժամանակաշրջանում կատարած նկարների վրա:Դալիի կյանքն ու արվեստը դարձել էին մի կախարդական միաձուլում, որը նույնպես կարելի է Դալիի ստեղծագործություններից համարել: Սալվադոր Դալին ներկայացված է ԱՄՆ-ի և Եվրոպայի թանգարաններում`   Լոնդոն, Բասել, Գլազգո, Փարիզ, Չիկագո, Նյու Յորք, Վաշինգտոն և Ֆիլադելֆիա քաղաքներում:

Փաստեր նկարիչի մասին

  1. Մանուկ ժամանակ Դալին վախենում էր մորեխներից, բայց նրան դուր էր գալիս արյան տեսքը:
  2. 15 տարեկանում նա արտաքսվել է դպրոցից էքսցենտրիկ վարքի համար: Հետագայում նա այն ավարտեց գերազանցությամբ։
  3. Դալին հորինել է Chupa Chups պատկերանշանը: Դրա դիմաց նա ստացավ անվճար կոնֆետներ: undefined
  4. Կնոջ մահվանից հետո նկարիչը գրեթե չի նկարում: Նա փակվել էր տանը և որևէ մեկի հետ չէր շփվում:
  5. Մահից հետո նկարչի մարմինը թաղեցին Ֆիգերեսում գտնվող Դալիի թանգարանի հատակում: Դա նրա վերջին ցանկությունն էր:
  6. Սալվադոր Դալիի ամբողջական անունը Salvador Domenech Felip Jasint Dali and Domenech, Marquis de Dali de Pubol:
  7. Սալվադոր Դալիին բանտրկել էր քաղաքացիական պահակախումբը և պահել կարճ ժամանակ , բայց քանի որ հետաքննությունը չի գտավ որևէ պատճառ նրան երկար ժամանակ պահելու համար, Սալվադորը ազատ է արձակվեց։
  8. Սալվադոր Դալիի անունն են կրում Բոլիվիայում գտնվող անապատը և Մերկուրի մոլորակի խառնարանը։
  9. Ամեն օր առավոտյան արթնանալիս Դալին զգում էր աննկարագրելի հաճույք. «Լինել Սալվադոր Դալի»:
  10. Սալվադոր Դալին մահացավ սրտի անբավարարությունից 1989 թվականին ՝ 84 տարեկան հասակում: undefined

Նրա ստեղծագործություններից

Անկասկած, փայլուն սյուրռեալիստ Սալվադոր Դալին, ի թիվս այլ բաների, իրեն գրող էր համարում: Ահա նրա բանաստեղծությունը ՝ նվիրված սիրելի կնոջը ՝ Գալային: Ասում են, որ Գալան չէր հավանում նրա բանաստեղծությունները:

Մի փոքրիկ գրքույկ,
որին եթե ուշադիր նայես,
կվերածվի ամենահասարակ
բաժակի
ծագումով Պորտուգալիայից ,
որտեղ կա աղքատիկ սպասքի գործարան։
Քանզի այդ բաժակը-
այդպիսին են կերտել,
եթե որևէ բանի և նման է,
ապա միայն արաբական կապանքի,
որ զվարթեցնում է մայրաքաղաքի հարավային արվարձաններին ուղղված հայացքը
(այդպես զվարթեցնում են իմ սիրտը
այն հիասքանչ տիկնոջ,
ամենահրաշալի կնոջ աչքերը ,
ում ես կոչում եմ Գալա։)
Այո, սա է, կոպիտ գործվածքների հոտը `
այսպես են բուրում ձեռքերը,
իմ սիրելիի ձեռքերը,
և լապտերներն ու հիմար կատակները:
Անկեղծ,այսպես է. կարող եմ
երդվել, եթե կամենաք:

Նրա խոսքերից

«Ես թմրանյութեր չեմ օգտագործում: Ես ինքս թմրանյութ եմ:»

«Մի վախեցեք կատարելությունից. Երբեք դրան չեք հասնի:»

«Խելքն առանց ամբիցիաների թռչուն է առանց թևերի:»

«Նրանք, ովքեր չեն ցանկանում որևէ բան ընդօրինակել, ինքնուրույն ոչինչ չեն արտադրում:»

«Թող իմ թշնամիները միմյանց կուլ տան:»

Պաբլո Պիկասսո

Պաբլո Ռուիս Պիկասոն ծնվել է 1881թ. հոկտեմբերի 25-ին: Պիկասոն դեռ վաղ տարիքից դրսևորել է արտասովոր տաղանդ`   իր մանկության և երիտասարդության շրջանում նկարելով ռեալիստական ոճում: 20-րդ դարի առաջին կեսին նրա ոճը փոխվում է: Նրա արտիստիկ կատարումները հաջողություն են բերում նրան և դարձնում 20-րդ դարի ամենահայտնի արվեստագետներից մեկը: Նմանակելով հորը՝ դեռևս պատանի Պիկասոն ստեղծել է բացառիկ դիտողականությամբ և վավերականությամբ բնորոշվող գծանկարներ: ։

Փաստեր նկարիչի մասին

  1. Պիկասոյի իրական անվանաումը բաղկացած է 23 բառից։ Արվեստագետի իրական անունն է՝ Pablo Diego José Francisco de Paula Juan Nepomuceno María de los Remedios Cipriano de la Santísima Trinidad Martyr Patricio Clito Ruíz y Picasso։
  2. Ծնվելիս Պիկասոն այնքան փոքր է եղել, որ բուժքույրը մտածել է, որ երեխան մահացած է ծնվել։
  3. Ինչքան էլ որ զարմանալի է Պիկասոյի առաջին բառը եղել է “lapis”, ինչը իսպաներենից թարգմանաբար նշանակում է մատիտ։

4.Պաբլո Պիկասոն նկարչության մեջ սկսել է ներգրավվել դեռ վաղ մանկությունից: Նկարչության առաջին դասերը նա ստացել է հորից ՝ Ժոզե Ռուիզ Բլասկոյից, ով նկարչության ուսուցիչ էր: Արդեն 8 տարեկան հասակում նա նկարեց իր առաջին որակյալ յուղաներկով նկարը, որը կոչվում էր «Պիկադոր»:

5.Պաբլո Պիկասոն միայն նկարիչ չէր, նա նաև քանդակագործ էր, կերամիստ, բեմադրիչ, բանաստեղծ, դրամատուրգ, գրող և դիզայներ:

6.Մի անգամ Պիկասոն ասաց. «Լավ նկարիչները պատճենում են, մեծ նկարիչները գողանում են»: Այս արտահայտությունը դարձել է նկարչի հայտնի խոսքը:

7.Չնայած Պաբլոն որպես երեխա մկրտվեց Կաթոլիկ եկեղեցում, նա հետագայում դարձավ աթեիստ:

8.1911-ին Լեվրից գողացվեց Լեոնարդո դա Վինչիի «Մոնա Լիզա» հայտնի նկարը: Այնուհետև ոստիկանությունը ձերբակալել է երկու կասկածյալի ՝ ֆրանսիացի հայտնի բանաստեղծ Գիյուլա Ապոլիներին և նրա ընկերոջը ՝ նկարիչ Պաբլո Պիկասոյին: Երկուսն էլ հետագայում ազատ են արձակվել:

9.Պաբլո Պիկասոն ուներ երեք անօրինական երեխա. Մայայի դուստրը Մարի-Թերեզա Վալտերից; Կլոդի որդին և Պալոմայի դուստրը Ֆրանսուա Ժիլոյից:

10.Պիկասոն անսովոր հարուստ էր և մեկուկես միլիարդ դոլարով թողնում էր միայն անշարժ գույքը: Նրա նկարները, ընդհանուր առմամբ, անգնահատելի են: Այժմ Պաբլո Պիկասոյի որոշ ստեղծագործություններ գնահատվում են հարյուր միլիոնավոր դոլարներ:

Նրա ստեղծագործություններից

15 հունիս 1936 թվական

Քարանում է կիտրոնի ծառից պոկված ճյուղի ծաղկային բուրմունքը,
այտի ետևում թաքնված նրա քարացած ձևը ՝ծորում է շոգին ՝գլխին հենված ձեռքի ափից,
և նիզակի պես նետվում է երազի եզրին գտնվող աղջկա մոտ

 Գիշերային գնացք դեպի Հորթա

Կինն ուզում էր գլխին կապել
մի շարք տղայական պարտավորություններ
սիամական երկվորյակներ
տանգո
69
մինչ ես
ճանապարհորդում էի պատկերների միջով
մարմնի բնանկարների
բերանի թունելում
արագորեն, հիմա
և գնացքը լեզուն էր, ահա
և պատուհաններ բացված դեպի աշխարհը
որ անսխալական են
և էլի նույն հանգն է նույն ռիթմը կրկնությունը նույն
մենք հանդիպելու ենք
հանդիպելու ենք մենք
ինչ-որ տեղ նորից
ահա կապի վերջը
թիկունքի պես ամուր
հիշողության պես արագ
կորցնել և ապա
գտնել
և
միշտ և միշտ և միշտ
շոգեքարշը արյան
խփում է փշրում
արձակում ծխի ամպեր
և շիկնում գոլորշուց կարմրած
այտի պես գիշերվա

Նրա խոսքերից

«Այն ամենը, ինչ կարող ես պատկերացնել ՝ իրական է։»

«Արվեստը սուտ է, որը մեզ ստիպում է գիտակցել ճշմարտությունը ։ »

«Ես ուզում եմ ապրել որպես աղքատ փողատեր մարդ »

«Եթե մենք կարողանայինք ազատվել մեր ուղեղից եւ օգտվել միայն մեր աչքերից ։ »

«Ստիպել ձեզ ատել ավելի դժվար է, քան սիրել ինքներդ ձեզ.»

«Շրջում եմ թանգարաններում»

Թեմա ՝Արվեստ և արվեստագետներ

Նպատակ ՝ճանաչողական,հետազոտական,ընթերցողական,թարգմանկան

Խնդիրներ՝ուսումնասիրել 20րդ դարի հայտնի արվեստագետների գլուխգործոցներն ու կյանքը

Ընթացք՝ տեղեկության որոնում ,մշակում ,թարգմանում

Արդյունք՝ բլոգում

Ժամկետ՝ 1 շաբաթ (23.03.20-27.03.20)

«Շրջում եմ թանգարաններում»

Երկրում և ընդհանրապես ողջ աշխարհում ստեղծված իրավիճակը հանդիսանում է որոշակի բարդույթ արտաքին աշխարհի հետ սերտ շփումը ապահովելու համար։ Հանրային վայրերում հայտնվելը վտանգավոր է մեզ և մեզ շրջապատող մարդկանց առողջության համար, այդ պատճառով շատերս ձանձրանում ենք տանը, սակայն սա էլ շատ լավ միջոց է ինքնակրթությամբ զբաղվելու համար։ Օրինակ՝ կարող ենք սկսել կարդալ այն գիրքը, որն այդպես էլ չէինք հասցնում բացել զբաղվածության պատճառով, կամ այցելել հայտնի թանգարաններ հենց տնից։Հիմա առաջարկում եմ ինձ հետ «շրջայց» կատարել թանգարաններ՝ տեսնելու արվեստի գործեր։

1.Դոլորես Օլմեդոյի թանգարան

Դոլորես Օլմեդոյի թանգարանը ,որը նախկինում հայտնի էր որպես Hacienda La Noria,կառուցվել է 16-րդ դարում ,Մեխիկոյի հարավային ծայրամասում ՝Կոչիմիլկոում։Քանի որ թանգարանը իր դռները բացեց հասարակության առջև 1994-ի սեպտեմբերին, նրա ամենամեծ գանձը նրա նկարներն են: Դիեգո Ռիվերայի և Ֆրիդա Կահլոյի աշխատանքների աշխարհի ամենակարևոր հավաքածուները այստեղ տեղավորվում են մշտապես և պաշտում են այն այցելուների անթիվ բազմությունը, որոնք գալիս են իրենցով հիանալու համար: Բացի այդ, կան նաև ռուս-ֆրանսիացի նկարիչ Անջելինա Բելոֆի քսիլոգրաֆիայի(ռելիեֆային տպագրության տեխնիկա է փայտի վրա) և գրքերի պատկերազարդումների հավաքածուն, ով ուղեկիցում էր Ռիվերային իր աշխատանքի առաջին տարիներին Եվրոպայում :

Այնտեղ տեղադրված որոշ նկարներ ՝

2. Լենբախհաուս թանգարան

Լենբածհաուսը տեղակայված է հասարակական նկարիչ Ֆրանց ֆոն Լենբախի նախկին նստավայրում։Նրա միջազգային հեղինակությունը հիմնված է Blauer Reiter (Blue Rider) խմբավորման աշխատանքների եզակի հավաքածուի վրա, որը հիմնվել է Մյունխենում 1911 թվականին ՝ Ուասիլի Կանդինսկու և Ֆրանց Մարկերի կողմից:Լենբախհաուսում ներկայացված են նաև աշխատանքներ Մյունխենի XIX դարի դպրոցից և ժամանակակից արվեստի նշանակալի միջազգային ներկայացուցիչների աշխատանքներից էական հավաքածու, այդ թվում ՝ Ջոզեֆ Բյուզը, Գերհարդ Ռիչթերը, Իսա Գենզկենը, Սիգմար Պոլկեն, Դան Ֆլավինը, Օլաֆուր Էլիասոնը, Թոմաս Դեմանդը և Սոլ Լեվիթ:

Այնտեղ տեղադրված որոշ նկարներ ՝

3.Վերսալյան պալատ

Վերսալյան պալատը, որը վերջին 30 տարիների ընթացքում ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում, ներկայացնում է 17-րդ դարի ֆրանսիական արվեստի լավագույն նվաճումներից մեկը: Լյուդովիկոս XIII-ի նախկին որսորդական տնակը վերափոխվել եւ ընդլայնվել է նրա որդու ՝ Լյուդովիկոս XIV-ի կողմից, որը 1682 թվականին այստեղ հիմնել է Ֆրանսիայի բակը եւ կառավարությունը: Մինչև Ֆրանսիական հեղափոխությունը թագավորների շարանը փոխարինում էր միմյանց, և յուրաքանչյուրն իր հերթին զարդարում էր պալատը ։ Mirror սենյակ,թագավորի շքեղ բնակարաններ, այգիներ … Versailles Palace այսօր առավել այցելվող մշակութային օբյեկտներից մեկն է աշխարհում։

Այնտեղ տեղադրված որոշ նկարներ ՝

Երեխաների իրավունքները ընտանիքում

Երեխան իր անհատականության լիակատար և բազմակողմանի զարգացման համար պետք է մեծանա ընտանեկան միջավայրում, երջանկության, սիրո և ըմբռնման մթնոլորտում:

Երեխայի իրավունքների պաշտպանությունն իրականացնում են լիազորված պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինները: Պետությունը համապատասխան մարմինների միջոցով համագործակցում է երեխայի իրավունքների պաշտպանությանը նպաստող անձանց և հասարակական միավորումների հետ:

Ի՞նչ ասել է երեխայի իրավունք, և ի՞նչ է նշանակում երեխայի իրավունքի ոտնահարում:

Իրավունքը անպայման ենթադրում է պարտականություն: Սովորաբար պարտականության հիմնական կրողը պետությունն է, դրա համար հիմնականում բոլոր կոնվենցիաների տեքստերում կտեսնեք` մասնակից պետությունները ապահովում են, որ… Այսինքն` իրավունքի պաշտպանության գլխավոր դերը տրված է պետությանը: Իհարկե, շատ կարևոր դեր ունեն նաև այսպես կոչված ոչ առաջնային պարտականության կրողները, օրինակ` ծնողները, ուսուցիչները, բժշկական անձնակազմը, բայց եթե նույնիսկ նրանք թույլ են տալիս երեխայի իրավունքի խախտում, պետությունը պետք է միջամտի, որպեսզի այդ իրավունքը պաշտպանի: 

Ինչ վերաբերում է իրավունքների ոտնահարմանը, իրավունքները կարող են ոտնահարվել տարբեր ձևերով, քանի որ կան նաև տարբեր տեսակի իրավունքներ: Կան իրավունքներ, որոնք պետք է ընդամենը պաշտպանել, օրինակ` խոսքի ազատության իրավունքը, այսինքն` պետությունը ոչ մի բան ակտիվորեն չի անում, այլ պարզապես հետևում է, որ ոչ ոք չխախտի այդ իրավունքը: Մինչդեռ կան իրավունքներ, որոնք պետք է տրամադրել կամ ապահովել, օրինակ` կրթության իրավունքը: Պետությունը պետք է ապահովի դպրոցներով, համապատասխան անձնակազմով, և եթե այդ ամենը չի անում, իրավունքը ոտնահարվում է, այսինքն` կան որոշակի տարբերակումներ:

— Ո՞վ պետք է պաշտպանի երեխաների իրավունքները:

— Երեխայի իրավունքի պաշտպանության դեպքում հիմնական պատասխանատվություն կրողը պետությունն է: Տարբեր երկրների փորձը ցույց է տալիս, որ այն հասարակություններում, այն երկրներում, որտեղ նրանց իրավունքներն ավելի պաշտպանված են, դա գալիս է ծնողների պահանջատիրությունից: Ծնողները հասկանում են, որ իրենց երեխայի համար նախատեսված ծառայությունները բարի կամքի դրսևորում չեն, այլ իրենց երեխաների իրավունքներն են, և նրանք` որպես ընտրող, որպես քաղաքացի, դառնում են ավելի պահանջատեր և պահանջում են հենց նախարարներից, պաշտոնյաներից, կառավարությունից` պաշտպանել և ապահովել իրենց երեխաներին հասանելիք ծառայություններ։

Տեսանյութ երեխաների իրավունքների վերաբերյալ

Փոքրիկ հարցում

  • Երեխայի դերը ընտանիքում
  • Երեխայի իրավունքները ընտանիքում
  • Երեխայի պարտականությունները ընտանիքում
  • Ինչի իրավոնք չունի երեխան

Մասնակից 1

  1. Երեխան ունի բավականին ազդեցիկ դեր,քանի որ նրա շնորհիվ ընտանիքն ավելի է ամրանում։
  2. Երեխան ունի ընտանիքի այլ անդամներին հավասար բոլոր իրավունքները որոնք չի կարելի ոտնահարել։
  3. Եթե երեխան չափահաս է և աշխատունակ ,ապա նրա պարտականությունն է ապահովել և հոգ տանել ծնողների հետևից։
  4. Երեխան իրավունք չունի անհաչգալից վերաբերմունք ցուցաբերել ծնողների նկատմամբ։

Մասնակից 2

  1. Երեխան ընտանիքի լիարժեք անդամն է ,ով մարմնավորում է ծնողների ջանքերը։
  2. Երեխան իրավունք ունի լիարժեք ազատ լինել ընտրություններ կատարելիս,ինչպես օրինակ ՝որտեղ կրթվել և այլն։Ծնողների միջամտումը երեխայի ցանկությամբ։
  3. Երեխան պարտավոր է հարգել ծնողներին և իրենց կատարած աշխատանքը;
  4. Երեխայի իրավունքների սահմանափակումը դրվում է ծնողների ուսերին ,այն կախված է ծնողների դաստիարակությունից և տեսակետերից ։

Մասնակից 3

  1. Ընտանիքը լիարժեք է ,եթե տանը երեխա կա ։
  2. Երեխան իրավունք ունի անել այն ամենը ինչը վնաս չի հասցնի իրեն և հասարակությանը։Նա ունի այն բոլոր իրավունքները ,որոնք ունի ցանկացած մարդ։
  3. Երեխայի պարտականությունն է անխտիր լսել և ենթարկվել ծնողներին։
  4. Իրավունք չունի չընդունել իր ընտանիքը և վատ արարքներ գործել ընտանիքի այլ անդամների նկատմամբ։

Մասնակից 4

  1. Երեխան ամբողջացնում է ընտանիքը։
  2. Երեխայի և յուրաքանչյուր մարդու իրավունքները ավարտվում են այնտեղ ,որտեղ սկսվում են այլոց իրավունքները ։
  3. Երեխան պարտավոր է հոգ տանել կրտսեր անդամների հետևից ,աջակցել ընտանիքի անդամներին։
  4. Ընտանիքում անտեղի է յուրաքանչյուր տեսակի բռնություն։

Դեկտեմբերյան նախագիծ

Ամանորյա ծիսական խոհանոցը Չինաստանում

Հին առասպելի համաձայն, յուրաքանչյուր նոր տարվա սկզբում չինացիները ստիպված են եղել թաքնվել Նյան անունը կրող հրեշից (չինարեն 年 (nián) նշանակում է «տարի»): Նյանն այցելում էր հենց Ամանորի առաջին օրը, որպեսզի խժռի հոտը, ցորենը և սննդի պաշարը, իսկ երբեմն նույնիսկ գյուղական բնակիչներին, հատկապես երեխաներին։ Որպեսզի պաշտպանեն իրենց, բնակիչները ամեն նոր տարվա գալու հետ, ուտելիք էին դնում շենքի մուտքի մոտ, դռան դիմաց։ Ընդ որում ավանդության համաձայն համարվում էր, որ ինչքան շատ լիներ ուտելիքը, այնքան բարի և զիջող կլիներ կենդանին։ Մարդիկ հավատում էին, որ երբ Նյանը կհագենա իր համար նախապատրաստված ուտելիքից, նա այլևս չի հարձակվի մարդկանց վրա և հանգիստ կթողնի նրանց։ Մի անգամ մարդիկ տեսան, որ Նյանը վախեցավ փոքրիկ երեխայից, որը կարմիր շոր էր հագել և որոշեցին, որ նա վախենում է կարմիր գույնից։ Այդպես, այդ ժամանակից սկսած ամեն անգամ, երբ գալիս է Ամանորը, մարդիկ իրենց տների պատուհաններից և դռներից կախում են կարմիր լուսարձակներ։ ընդունված էր նաև կատարել հրավառություն, որպեսզի վախեցնեն Նյանին։ Թվարկած ավանդույթներին բնակիչների հետևելը ստիպում էր կենդանուն շրջանցել իրենց բնակավայրը։ Չինաստանի տոնական սեղանները լցնում են ճագարներով, վարազներով: Չինական ավանդական տոնական ուտեստներից շատերը բուսական ծագում ունեն: Սակայն դա ամենևին չի նշանակում, որ չինացիներն Ամանորին հրաժարվում են մսից: Չինացիներն այն պատրաստում են յուրովի: Օրինակ, հավը շոգեխաշում կամ տապակում են ամբողջությամբ, այսինքն՝ գլխի, թևերի և պոչի հետ: Չինաստանում հավատում են, որ դրանով կարելի է ամրապնդել ընտանիքը: Նույնը նաև ձկան պատրաստման դեպքում է. ձուկը պատրաստում են ամբողջությամբ, որպեսզի ընտանիքը լինի ամուր և երջանիկ:

Ընթերցանություն

Լուցկիներով աղջիկը

Նոր տարվա նախօրեի ցուրտ երեկո էր։ Մի աղջիկ ման էր գալիս փողոցով ոտաբոբիկ, նա կորցրել էր իր մեծ մոր հին կոշիկները։ Նա թափառում էր ցուրտ փողոցով և իր լուցկիները, որոնք ոչ ոք չէր գնում, վիճակը մենակ ավելի դժվարացնում էին։
Նա մտածում էր Նոր տարվա մասին: Եվ իսկապես, ինչպես չմտածեր, քանի որ Նոր տարվա նախորդ երեկոն էր։
   Աղջիկը նստեց տան ելուստի ետևի անկյուններից մեկի մոտ։ Նա վախենում էր վերադառնալ տուն, քանի որ եթե նա գար առանց մի կոպեկի, ապա նրան հայրը իրեն կծեծեր։ Աղջիկն այնքան էր մրսում, որ լուցկիներից մեկը վառեց, և այդ լուցկին սկսեց իրեն ջերմացնել։ Բայց կատարվեց մի վատ դեպք, երբ աղջիկը մոտեցնում էր ոտքերը լուցքուն՝ լուցքին հանգեց։
   Մի պահ նա նայեց ինչ-որ պատուհանի և տեսավ  ձյունաճերմակ մի սփռոցով պատած սեղան, որի վրա դրված էր մի համեղ սագ։ Նա այնքան համեղ էր, որ աղջկան սկսեց թվալ, որ այդ սագը գալիս է իր մոտ։ Աղջիկը բարձրացավ մի եղևնու վրա, վառելով նոր լուցքի, և իր աչքին ընկավ մի տոնածառի խանութ։ Դա իրենց վաճառականի տան տոնածառից էլ սիրուն էր ըստ իրեն։ Աղջիկն սկսեց նայել այդ տոնածառի մոմերին, երբ նրա լուցկին հանգեց, բայց տոնածառի մոմերը սկսեցին բարձրանալ երկինք, և դարձան աստղեր։
   Այդ աստղերից մեկը ընկնում էր, և աղջիկը հասկացավ, որ ինչ-որ մեկը մահացել է։ Նա գիտեր դրա մասին իր տատիկից, որը պատմում էր աղջկան, որ երբ ընկնում է աստղ՝ ուրեմն ինչ-որ մեկի հոգին գնաց երկինք։ Աղջիկը մի պահ տեսավ իր տատիկին և գոչեց․
— Տատիկ, վերցրու ինձ քեզ մոտ, ես գիտեմ, որ երբ լուցկին հանգչի դու կկորես, կվերանաս։ Դու կվերանաս, ինչպես համեղ ամանօրյա սագը սեղանին, ինչպես փայլուն և սիրուն ընկնող աստղը։
   Եվ նա վառեց այնքան լուցկի, որ դարձավ ավելի լուսավոր քան ցերեկը, նա շար էր ուզում պահպանել տատիկին, որ իրանք միասին բարձրացան Աստծու մոտ։ Առավոտը աղջկան գտան՝ ժպիտը դեմքին մահացած։ Բոլորը մտածում էին, որ նա վառում էր լուցկիները, որ չմահանա ցրտից։

Մխիթար Սեբաստացի

1676 թվականի Հունվարի 17-ին,Արևմտյան Հայաստանի Սեբաստիյա քաղաքում ծնվեց Մանուկը` Պետրոսի և Շահրիստանի որդին: Հետագա տարիներին նա իր ծնողների շնորհիվ ստացավ բարձրորակ կրթություն Սեբաստիայի Սբ.Նշան ,Էջմիածնի,Սևանի և Կարինի վանքերում:

Դեռ վաղ տարիքից Մանուկը երազում էր դառնալ քահանա:

Նա բազում փորձեր էր անում վանական կյանքին մտերմանալու համար,սակայն նրա ծնողները կողմ չէին։ Մանուկը նույնիսկ փախուստի դիմեց և իր ընկերոջ հետ փորձեցին վարեկկ ճգնավորի կյանք ,սակայն անօգուտ։Սբ Նշան վանքի վանահայրը առաջարկեց երեխային աշխատել վանքում և ծանոթանալ վանական կյանքին ,սակայն առաջարկը մերժվեց ծնողների կողմից։ Հետագայում Մանուկը սկսեց այցելել հարևան կնոջն ,ով ուներ երկու դուստր ,հմնական նպատակը նույն տանը ապրող քահանայի հետ զրուցելն էր, ով իրեն շատ բան սովորեցրեց վանական կյանքի մասին:

1691 թվականին Մանուկին հաջողվեց ստանալ իր ծնողների համաձայնությունը ,վանքում աշխատելու համար ։Շուտով նա ստացավ սարկավագի կոչում և անունը փոխեց ՝ իրեն կոչելով Մխիթար։

Վանական կյանքի մակարդակը բավականին ցածր էր։ Այդ պաստը կապված էր նախորդ դարերի պատերազմների ,մեծ քանակով ավերված վանքերի հետ։Մխիթարը չկարողացավ հաշտվել այդ մտքի հետ և որոշեց հնարավորինս չափ լուծել խնդիրը ։

Մխիթարը սկսեց որոնել կրթություն` ճշմարիտ հոգևոր կյանքի մասին:Նա սկսեց ուսումնասիրել կաթոլիկություն և հակացավ ,որ բոլոր հարցերի պատասխանները կարող է գտնել Հռոմում։ 1693 թ-ին մեկնել է Բերիա, որտեղ ծանոթացել է կաթոլիկ միսիոներների հետ:1696 թ-ին ձեռնադրվել է կուսակրոն քահանա, 1699 թ-ին՝ վարդապետ:Մխիթարը դեռ ոգևվորված էր ստեղծել քարոզիչների միաբանություն, որը նվիրված կլիներ հայ ժողովրդի կրթական և հոգևոր մակարդակների բարձրացմանը:Այդ իսկ պատճառով հիմնում է եկեղեցի Կոստանդնուպոլսում,իսկ հետագայում մի խումբ երիտասարդների հետ հիմնում է նաև Մխիթարյան միաբանություն( 1701 թ. սեպտեմբերի 8)։1715 թ.միաբանությունը տեղափոխվում է Վենետիկում գտնվող  Պենոպոլես քաղաք,թուրքական հալածանքների պատճառով։1717 թ-ին Վենետիկի Ծերակույտը հրովարտակով Սբ Ղազար կղզին շնորհել է միաբանությանը: Այստեղ Սեբաստացին կառուցել է եկեղեցի, բացել դպրոց, պատրաստել է միաբան-գործիչներ:Սբ Ղազարում նա զբաղվել է մատենագիտական աշխատանքով, ղեկավարել իր սաների բանասիրական հետազոտական աշխատանքները, կատարել թարգմանություններ, հրատարակել գրքեր: Սեբաստացու մահվանից հետո միաբանությունը, ի պատիվ նրա, կոչվել է Մխիթարյան: Դեռևս կենդանության օրոք նրան մեծարել են Երկրորդ Լուսավորիչ ազգիս, Երկրորդ Մեսրոպ և այլ պատվանուններով:

Մխիթար Սեբաստացու հրատարակությունները

Մխիթար Սեբաստացին հարստացրել է հայերենը,գրելով և թարգմանելով բազում գրականություն: Այսօր, մատենադարանում պահվում են նրա ավելի քան 5000 ձեռագրեր և 100.000 տպագիր աշխատություններ:Նա աշխարհաբարի քերականության առաջին դասագրքի հեղինակն է, որը գրվել է 1727 թ. ,և կոչվում է «Դուռն քերականության աշխարհաբար լեզվին հայոց»: Նա քննել է գրաբարի ձևաբանությունը, շարահյուսությունը, սահմանել կանոններ, անդրադարձել ուղղագրության և այլ հարցերի՝ 1730 թ. գրված ,«Քերականություն գրաբար լեզվի հայկազյան սեռի» երկի մեջ: Լավագույն ձեռագրերի համեմատությամբ հրատարակել է Աստվածաշունչ (1733–35 թթ.), կազմել է նաև «Ավետյաց երկրի աշխարհացույցը» (1746 թ.):Սեբաստացու մեծ նվաճում է «Բառգիրք հայկազյան լեզվի» աշխատությունը,որը բաղկացած է 2 հատորից և գրվել է 1749–69 թթ. ։Այն ընդգրկում է ավելի քան 100 հզ. բառահոդված:  Նույնիսկ նրա «Տաղարան» (1727 թ.) ժողովածուի բանաստեղծությունների մի մասը, որպես շարական, Սեբաստացու երաժշտությամբ, երգում են ցայսօր։

Մխիթար Սեբաստացին մահացավ  Վենետիկում 1749թ.(73տարեկան), թաղված է Սուրբ Ղազար կղզում։

Նրա պատվավոր անունն է կրում նաև մեր  «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրը։

Հանդիպում Կարինե Մացակյանի հետ

«Արվեստ և արվեստագետներ» նախագծի շրջանակներում հանդիպեցինք Կարինե Մացակյանին ,ով անիմացիայի դաս տվեց մեզ։Նա անիմացիայի վարպետ է ,և մեծ հաճույքով կիսվեց մեզ հետ իր գիտելիքներով ։ Դասը շատ հետաքրքիր էր,իմացանք անիմացիայի սկզբնավորման ,անիմացիայի հիմդադիրների և նրանց աշխատանքների ,անիմացիայի զարգացման մասին և բազում այլ հետաքրքիր փաստեր։

Շնորհակալ ենք մեր հրավերը ընդունելու և անիմացիայի հետաքրքիր աշխարհը ներկայացնելու համար։

Լուսանկարներ՝https://drive.google.com/drive/folders/1z3IuA_9Jgd0cJjJP64m-3w9YBB16AVmi

Create a website or blog at WordPress.com Тема: Baskerville 2, автор: Anders Noren.

Вверх ↑

Создайте веб-сайт на WordPress.com
Начало работы