Je ne sais pas pourquoi la pluie
Quitte là-haut ses oripeaux
Que sont les lourds nuages gris
Pour se coucher sur nos coteaux

Je ne sais pas pourquoi le vent
S’amuse dans les matins clairs
À colporter les rires d’enfants
Carillons frêles de l’hiver

Je ne sais rien de tout cela
Mais je sais que je t’aime encore

Je ne sais pas pourquoi la route
Qui me pousse vers la cité
A l’odeur fade des déroutes
De peuplier en peuplier

Je ne sais pas pourquoi le voile
Du brouillard glacé qui m’escorte
Me fait penser aux cathédrales
Où l’on prie pour les amours mortes

Je ne sais rien de tout cela
Mais je sais que je t’aime encore

Je ne sais pas pourquoi ces rues
S’ouvrent devant moi une à une
Vierges et froides, froides et nues
Rien que mes pas et pas de lune

Je ne sais pas pourquoi la nuit
Jouant de moi comme guitare
M’a forcé à venir ici
Pour pleurer devant cette gare

Je ne sais rien de tout cela
Mais je sais que je t’aime encore

Je ne sais pas à quelle heure part
Ce triste train pour Amsterdam
Qu’un couple doit prendre ce soir
Un couple dont tu es la femme

Et je ne sais pas pour quel port
Part d’Amsterdam ce grand navire
Qui brise mon cœur et mon corps
Notre amour et mon avenir

Je ne sais rien de tout cela
Mais je sais que je t’aime encore
Mais je sais que je t’aime encore

Ես չգիտեմ ,թե ինչու է անձրևն այս
Թողել իր հին հանդերձանքը վերևում
Այս ինչ ծանր ու գորշ ամպեր են
Որ իջել են մեր սարալանջերին

Ես չգիտեմ ,թե ինչու է քամին այս
Խաղում (զվարճանում))հենց պարզկա օրերին(առավոտյան)
Տարածելով մանկանց ճիչերն ու մեղմ ղողանջները ձմեռային(ձմռան)

Այս ամենը ես չգիտեմ ,գիտեմ միայն ,որ դեռ սիրում եմ քեզ

Ես չգիտեմ ,թե ինչու է ճանապարհն այս
Տանում ինձ դեպի քաղաք
Տհաճ հոտով լի վայրերով
Անցնելով բարդուց բարդի

Ես չգիտեմ ,թե ինչու է ինձ ուղեկցող շղարշն սառցե մշուշի հիշեցնում ինձ այն տաճարները
Որտեղ աղոթում են մարած սերերի համար
Ես չգիտեմ,թե ինչու փողոցներն այս
Հերթով գալիս անց են կենում իմ առջևով(իմ առջև են բացվում մեկիկ մեկիկ)
Մերթ կույս ու ցուրտ
Մերթ ցուրտ ու մերկ
Ու չկա ոչինչ , գեթ ոտնահետքեր՝իմ ու լուսնի

Ես չգիտեմ ,թե ինչու է գիշերն այս Խաղ անում ինձ հետ կիթառի նման
Ստիպելով ինձ գալ այստեղ ու
Արտաավել այս կայարանի առջև կանգնած(Ստիպելով ինձ գալ այստեղ՝այս կայարան ու արտասվել այնտեղ կանգնած)
Այս ամենը ես չգիտեմ ,գիտեմ միայն որ դեռ սիրում եմ քեզ
Ես չգիտեմ նաև ,թե երբ է մեկնում գնացքն այս տխուր դեպի
Ամստերդամ Տանելով իր հետ մի զույգ այս երեկո
Որի կինը ախ հենց դու ես

Ես չգիտեմ նաև ,թե ուր գնում,որ նավահանգիստ
Նավն այս հսկա ,որ լքում է Ամստերդամը
Այն կոտրում է իմ սիրտն ու հոգին(մարմինս)
Մեր սերն ու իմ ապագան